Hier, Garfield. Waar is mijn gebakje? Vraag het aan Odie.
Dan zie je niet dat ik het opeet.
Welke taal dat ook is, die kat is grappig.
Wat is dat? - Gisteren liep ik door het park.
Toen vond ik deze steen.
De elementen hebben hem gerond en de tijd heeft hem verweerd.
Harry, dat is een golfbal.
Jij hebt veel te veel vrije tijd. - Ik heb op aarde al veel geprobeerd...
...en ik heb iets ontdekt: Ik ben nergens goed in.
Je moet toch iets kunnen. Ik zal eens in de zoekertjes kijken.
Wat ruik ik? - Ik maak muffins.
Die zijn klaar. - Pas na de bel.
Ik heb hele legers verast, een oven kan ik nog wel aan.
Dat valt mee, want ik heb je opgegeven voor de bakgroep.
Wat is dat?
Een poging om het systeem door ouderengagement te verbeteren.
Een goeie zaak. Ik doe mee.
Ik zou toch even gaan kijken.
Op de doos staat een kwartier. Geen discussie.
Hier. Iemand om het Hamburgerpaleis te vegen.
Ja, hoor, na vier jaar aan de hogeschool misschien.
Nu zijn ze klaar.
Te gek. Moet je dit zien. Dat zou ik wel kunnen.
Politie zoekt derde schutter.
Morgen ga ik naar het politiebureau om te zeggen dat ik hun man ben.
Goed zo, Harry.
Ze zijn klaar, alleen wat verbrand.
Natuurlijk bestaan er buitenaardse wezens.
Dit is het verhaal van vier van hen.
Is dit het bakcomité? - Jij lijkt me nieuw.
En jij lijkt me geen blondje.
Oké, iedereen, ga maar zitten. We beginnen.
Zoals jullie weten, is dit mijn zesde jaar als voorzitter van de bakactie...
We hebben het prima gedaan. Vorig jaar hebben we 500 dollar opgehaald.
En de jaren daarvoor?
Ik wil niet opsnijden, maar het was elk jaar zo'n 500 dollar.
Juist, de groep stagneert dus onder jouw leiding.
Jij bent nieuw. Zullen we met de vergadering beginnen?
Heeft er iemand ideeën? - Ja, ik.
Deze groep gaat erop achteruit. Jij schiet te kort.
Ik ben meesterkok.
Ik heb aan het Culinair Instituut gestudeerd. Ik ken iets van bakken.
Oké, dit ken ik van bakken: Noppes.
Die troepen hebben een leider nodig, geen weekhartige hommel. Sorry.
Als je op 500 dollar mikt, krijg je die, maar wij hebben een gezegde:
Wie voor de neus gaat, mikt op het achterhoofd. Als ze dat al hebben.
We gaan dus voor 10.000, met een minimum van 5000.
Grace, ik vind dat zij het voor het zeggen moet hebben.
Goeiemorgen, Nina. - Morgen.
Nina, mijn broer Harry zoekt een bezigheid.
Vraagje: Hoe kom jij aan deze baan?
Ik vond een wonderlamp op het strand. Dit was mijn eerste wens.
Geweldig. Hoe kan Harry aan zo'n wonderlamp raken?
Morgen, Dr Solomon. - Dr Allbright, er is iets veranderd.
Mijn nieuwe blouse? - Nee, dat niet.
U hebt toch niet te veel betaald?
Het is die doos. Wat zit erin? - Schilderspullen. Ik volg een cursus.
Ik ben niet erg goed. - Slecht dus.
Slecht zou ik niet zeggen.
Ik heb heel hoge normen en ben zeer kritisch voor mezelf.
Ik ben een verdienstelijk amateur, zeg maar.
U bent dus slecht.
Ja, maar kunst is altijd subjectief. Goed of slecht bestaat niet.
Dus ook als je rotslecht bent, mag je voortdoen?
Perfect. - Heb je interesse?
Ik? Kom nou, ik dacht aan Harry.
Dacht je dat ik bang was dat ik iets niet perfect zou kunnen? Kostelijk.
Oké, zo doen we het. De deuren gaan open.
Ze proeven de gebakjes en zijn er weg van.
Ze komen bij de taartjes. Ze kwijlen als honden.
Dan het zwaar geschut: Het notenbrood en het amandelgebak...
En pats, we hebben ze bij hun pinda's.
Doe zo voort. - Dank u.
Sally, dat was Andy.
Moest zijn ma echt met één hand opdrukken tot ze huilde?
Ja, ik moest haar breken in het belang van de eenheid.
Die kunst is fascinerend. Elke tijd, elke cultuur heeft eigen kunst.
Wat drijft hen daartoe? - Blote vrouwen.
Dit zijn geen blote vrouwen, maar naakten.
Zo wordt de menselijke vorm gevierd.
Nou, feesten dan maar.
Waarom zie je nooit naakt op de televisie?
Dat is er wel, maar alleen in drama's en als de kijkcijfers dalen.
Harry, wat is er aan de hand? - Ik ben ontslagen in de pizzatent.
Ze verkleden me als muis, dus leef ik me in dat personage in.
En dan klagen ze dat ik van de vloer eet.
Laat maar, je gaat met mij naar een schildercursus.
Zelfs voor een knaagdier was ik niet creatief genoeg.
Je moet gewoon van een bepaald type zijn.
Jij wordt uitgestoten en bespot. Iedereen vindt je gek. Jij hebt alles.
Het laatste avondmaal van Da Vinci.
Die kerel in het midden weet wat fuiven is.
En hij zit voor de galerij. - En dan?
De negatieve ruimte in de galerij trekt de aandacht.
De heuvels buiten vervagen in een blauwe nevel...
...en zorgen voor diepte. Het is geen gewoon feest,
het is een afscheidsfeest.
Ik ben onder de indruk. - Ik ook.
Kunnen we het kopen? - Na een week zijn we het toch beu.
Dick, dit is geweldig.
Ik doe voor het eerst iets waar ik niet rotslecht in ben.
Hallo. Nieuwe gezichten. - Wij zijn heel nieuw.
Voel maar, mijn hoofd is nog niet droog.
Harry, dat is interessant. - Dat herinner ik me nog.
Ja, dat ding dat uit zijn borst sprong. - En het wou maar niet doodgaan.
Het is een familiegrapje.
Eens kijken wat we de afgelopen weken hebben gedaan.
Wie wil er beginnen? Mary.
Ik noem dit schilderij Lenteherinneringen.
Ik groeide op in Indiana en als kind mocht ik nooit meespelen.
En dus wachtte ik in de tuin tot de krokussen ontwaakten.
Wat een prachtig verhaal.
Een flutschilderij, maar een mooi verhaal.
Het is heel mooi, doctor Allbright.
Iemand commentaar? - Ik... Laat maar.
Het is stom. - Laat dat je niet tegenhouden.
Mijn aandacht wordt naar deze hoek getrokken, maar daar is niks te zien.
Misschien kun je wat geel gebruiken om het motief voort te zetten.
Maar wat weet ik nou? - Dat is een prima idee.
Echt waar? - Ja.
Harry, dat is een nieuw perspectief. Ik snap je helemaal. Dank je.
Wauw. Bedankt, hoor.
Jij bent haar collega. Was ze nou sarcastisch?
Zwarte gaten ontstaan door het samendrukken van materie...
...onder zware externe druk. Welk principe uit de kwantumfysica is dit?
Een tip: Het heeft niks met kosmologie te maken. Iemand?
Dan zal ik zelf iemand kiezen. - Wil er iemand antwoord geven?
Leon, jij bent toch al aan het praten. Welk principe?
Vochtigheid? - Nee, opnieuw.
Waarom pikt u er Leon altijd uit? Het is gewoon niet meer leuk.
Onzin. Om dit te snappen, moet je de grenzen van je intellect kennen.
Ik heb mijn grens bereikt.
Ja? - Je verbergt iets.
Het is maar een schetsje. - Een schets?
Dat ben ik met een gewei. En er komt iets uit mijn billen.
Dat is een staart.
Dat is het toch.
Briljant. Die contouren en hoe je mijn knappe uiterlijk schetst.
Het is maar een schets.
Is Alan Thicke zomaar een acteur?
Morgen brengen jullie potloden mee. Dan leert Bug ons schetsen.
Verdomme.
Ik heb uw boterkoekjes geproefd en geloof dat het geen boter is.
Als u dat ersatzmiddel nog gebruikt, dondert u zo uit de bakgroep.
Aan het werk.
Doe jij wel eens wat met je potlood?
Hoezo? Was ik te lang in de badkamer?
Ik... Ik kan het gewoon niet.
Je bent ook al vrij oud.
Oud? Picasso deed het nog toen hij bijna zeventig was.
Dat is walgelijk. - Weet ik, ik kan niet tekenen.
Schetsen.
Het is gewoon onverklaarbaar. Ik, die een intellectuele kolos ben.
Ik, voor wie minder begaafden vol ontzag huiveren, ik...
Ik ben vergeten wat ik wou zeggen.
Ik heb een nieuwe kleur ontdekt. Een combinatie van rood en geel.
Ik noem ze roodgeel.
Als ze dat in de cursus zien. - Meng maar een heel vat. Vooruit.
Ironisch begaafde idioot.
Waarom zeg ik zoiets? - Is het omdat Harry veel beter is?
Kom op, als opperbevelhebber sta ik boven zo'n rivaliteit.
Jij bent jonger dan ik. Maar op deze missie mocht je groter zijn.
Daarmee is mijn lunch wel om zeep.
Hoor je mij klagen? - Hoe komt dat?
Omdat ik ouder ben, maatje.
Volgens Mrs Nagle komt de enige concurrentie van het kushokje.
Dit jaar gebruiken ze hoertjes.
Dat zijn cheerleaders. - Niet als ze geld vragen.
Nootgebak met banaan. Twee partjes banaan voor elke noot?
Ik hoor je niet. - Ja, mevrouw.
Heel lekker. - Dank u, mevrouw.
Voor de deuren opengaan, nog één ding.
Jullie zijn veruit de zieligste groep moeders...
...die ik ooit heb mogen leiden. Ik zal jullie nooit vergeten.
Muziek.
Deuren.
Oké, dames. Neem geen gevangenen of cheques aan.
Dick, ben je boos op mij?
Nee, hoor. - Je grijnst de laatste tijd zo raar,
alsof je iets verbergt. Is het de les? - Nee, kunst zegt me niks.
Een van de grootste denkers zei het al: Kunst stelt niks voor.
Welke grote denker zei dat? - Jesse Helms.
Ik heb beslist dat we niet meer gaan. Het is niet productief.
Dat hebben we gehad. Tijd voor iets nieuws.
Okidoki.
Mag ik iets zeggen, opperbevelhebber?
Wat zei je?
Mag ik iets zeggen, Dick? - Jij vraagt nooit toestemming.
Ik had nooit echt iets te zeggen. Die cursus betekent veel voor me.
Ik weet niet waarom. Ik doe het gewoon graag.
Dus ik wil morgen graag gaan, met of zonder jou.
Het spijt me.
Je hoeft je niet te verontschuldigen. Ga jij maar.
Echt? - Ja.
Als jij gelukkig bent, ben ik het ook.
Bedankt, Dick. Die glimlach bevalt me al beter.
Je bent kletsnat. - Is dat zo?
Je doet zo raar. Wat is er? - Dat ligt moeilijk. Ik heb...
...een vriend. Zijn broer Harry schildert beter dan hij.
Dit gaat over jou en Harry. - Ben ik zo doorzichtig?
Ik zal je een verhaaltje vertellen.
Mijn partner in de dansles op de universiteit heette Nadja.
Ze kreeg alle hoofdrollen.
De mensen noemden haar elegant, soepel en... langbenig.
Ik oefende met haar, ik steunde haar en ging naar alle opvoeringen.
Zij danste op het podium met een enorme gracieuze sensualiteit.
En ik zat daar maar en haatte haar om mijn eigen tekortkomingen.
Heb je foto's van haar?
Daar gaat het niet om. Na een tijd besefte ik dat zij me nodig had.
Mijn steun inspireerde haar. - En dat was genoeg voor jou?
Neem Mona Lisa. Ze heeft nooit geschilderd,
maar was wel de inspiratie voor een meesterwerk.
Zoals Whistler en zijn moeder. Van Gogh en zijn aardappeleters.
Michelangelo en zijn plafond vol naakte mannen met vingers.
Zoiets, ja. - Inspiratie.
Ja. Dank je.
Dank je. Je verhaal heeft me echt geholpen.
Bedankt. - Graag gedaan.
Trouwens, ik hou van je korte, dikke beentjes.
Harry, waren je ouders artistiek? - Eigenlijk niet.
Mijn moeder was een koele container en mijn vader een machine.
Iedereen heeft zo zijn eigen bagage.
Maar uit lijden ontstaat creativiteit. In kunstenaar zit ook naar.
En kunste.
Je bent er toch. - Ga je schilderen?
Meer nog. Ik aanvaard nu dat ik geen artistiek talent heb.
Zoals jij en Harry. Ik weet dat ik nooit in zo'n klas zal thuishoren.
Maar Dr Allbright heeft me getoond dat ik anderen kan inspireren.
Nee, ik zal nooit een kunstenaar zijn, maar wel een prachtig model.
Opgepast, hier komt jullie muze.
Geweldig. Nu heb ik meer roze nodig.
Dus u beweert dat doctor Solomon hiervoor model heeft gestaan?
Ja, hallo, doctor Solomon. - Hallo, Nina.
Nou, ik laat jullie alleen met zijn drieën.
Dit is prachtig. Ik heb je echt geďnspireerd, hč?
Toen ik daar stond, dacht ik eraan hoe jij Nadja inspireerde.
Wat is er van haar geworden? - Aan de drank.
Woont in een caravan met zeven kinderen. Nee, het is intriest.
Hoe ga je het noemen? - Oudere naakte vent kan niet schilderen.
Die bakgroep leiden was stimulerend. Ze smeekten om een leider.
De helft van de wereldbevolking bestaat uit vrouwen.
Als ik hun krachten kan bundelen, worden de mannen onze slaven.
We kunnen ook over kapsels praten.
Weet je, elke mens op aarde heeft zijn talenten en tekortkomingen.
De slimmerds gebruiken hun talent,
de gelukkigen aanvaarden hun fouten. Ik aanvaard die van mij.
Mag ik je op je wijkende haargrens wijzen?
Nee, dat mag je niet.
Dit is mijn nieuwste stilleven. - Heel interessant.
En heel donker. - Een hoop rot fruit.
Ja, ik moet echt sneller leren schilderen.
Ondertiteling: C@pt. Proton